Zijn schilderijen doen denken aan vergeten muren, bedekt met popiconen, jeugdherinneringen en slogans die zich vermengen en barsten vertonen. Beïnvloed door popart, graffiti en streetart roept Fred Noens vertrouwde figuren op — speelgoed, helden, centrale personages — om er dubbele boodschappen in te verwerken. Op het eerste gezicht lijkt het speels. Maar al snel wordt de toeschouwer meegezogen: hij leest, herleest, ontcijfert. Achter de logo’s en zinnen onthult zich iets — breekbaar of scherp, intiem of universeel.
